Białoboki

amek zbudowany został w końcu XVI wieku Konstantego Korniakta syna także Konstantego. Sprzedał on należące do niego w ziemi lwowskiej dobra : Odnów, Kulików, Dzibułki, Kłodno, Remenów, Hrebeńce, Sulimów, Nadzicze, Doroszów, Zboiska, Grzybowice i Bojaniec Stanisławowi Żurawińskiemu i przemiósł się wraz z owdowiałą matką Anną Korniakt z domu Dzieduszycką do swoich majątków w ziemi przemyskiej. Posiadał on tutaj trzy rezydencje : W Białobokach, Sośnicy i Złotkowicach  a później także w Żurawicy. Właśnie Białoboki wybrał na gniazdo rodowe i wzorem starej szlachty jak np. Ossolińscy z Tęczyna czy Krasiccy z Sieczyna zawsze podpisywał się Korniakt z Białobok.
  W XVIII wieku z zamku pozostała już tylko ruina a w XIX  wieku został rozebrany. Podczas drugiej wojny światowej Niemcy wykorzystywali gruz z zamku do utwardzania drogi a po wojnie okoliczni mieszkańcy kamienie do budowy swoich domów.
  Do dzisiaj pozostał niewielki fragment muru.