arownia zbudowana została przez hetmana wielkiego koronnego Stanisława Jana Jabłonowskiego pomiędzy rzekami Dniestr i Zbrucz w 1692 roku. Jej zadaniem było powstrzymywanie wypadów w głąb  ziem polskich z będącego w rękach tureckich Kamieńca Podolskiego a także utrudnianie im dostaw żywności. Budowla składała się z wałów ziemnych, okopów i fos leżących po stronie wschodniej i zachodniej. Strona południowa i północna to opadające stromo ku rzekom skarpy trudne do zdobycia. Wjazd do obozu prowadził przez dwie kamienne bramy Lwowską i Kamieniecką. Po powrocie Kamieńca do Rzeczypospolitej w 1699 roku na miejscu warownego obozu powstało niewielkie miasteczko za zgodą Augusta II (1700 rok).
  Podczas Konfederacji barskiej w 1769 w Okopach bronili się konfederaci pod dowództwem Kazimierza Pułaskiego przed armią rosyjską.
 Po pierwszym rozbiorze Polski (1772) ziemie te przypadły Austrii. Za jej panowania rozebrano dotychczasowe umocnienia.
   Do dzisiaj pozostały bramy Kamieniecka i Lwowska oraz fragmenty wałów ziemnych.