Jazłowiec

  amek zbudowany został w końcu XIV wieku na podłużnym wzniesieniu nad rzeką Olchowiec. Początkowo było to pięcioboczne założenie z kwadratową wieżą i murami obronnymi. Następnie zamek został powiększony w kierunku zachodnim a stało się to za sprawą Teodoryka Buczackiego - Jazłowieckiego ok 1448 roku. W tym czasie zamek posiadał dwa dziedzińce otoczone murami obronnymi a oddzielone od siebie budynkiem mieszkalnym zwanym "domem gotyckim". Dalsza rozbudowa założenia miała miejsce w latach 1550 - 1556 a jej pomysłodawcą był Jerzy Jazłowiecki. Powstała wtedy czterokondygnacyjna, czworoboczna wieża od strony południowo - zachodniej. Mieściła w sobie kazamaty, część mieszkalną na ostatnim piętrze oraz bramę wjazdową usytuowaną na trzeciej kondygnacji o długości przejazdu wynoszącym 24 metry. Wjazd prowadził przez podjazd położony na kamiennych filarach i most zwodzony. Całość ozdabiały portale nad bramą, dekoracje, inskrypcje, herby i kamienne obramowania okien. Zbudowano także kolejny budynek mieszkalny wzdłuż południowych murów.
   Dwadzieścia lat później kolejni właściciele zamku, Mikołaj Jazłowiecki i jego brat Hieronim dalej rozbudowują warownię. Postawiono dalsze budynki mieszkalne, kaplicę zamkową oraz półkolistą basteję od strony północnej. Poniżej zamku powstało otoczone murami wraz z  basztami - podzamcze. Następnymi właścicielami zamku były rodziny Czuryłów, Wolskich, Bełżeckich i Odrzywolskich.
   W 1643 roku zamek należy do hetmana Wielkiego Koronnego Stanisława Koniecpolskiego.
  W 1672 i 1676 zamek zdobyły wojska tureckie i przebywały na nim do 1784 roku kiedy to ponownie wrócił do Koniecpolskich po opuszczeniu go przez Turków na wieść o nadciągających wojskach królewskich.
Następnie, z początkiem XVIII wieku należy do rodziny Lubomirskich aby w 1746 roku przejść w ręce Stanisława Poniatowskiego ojca ostatniego króla Polski. Po rozbiorach polski w 1772 roku należy do Austrii a później często zmienia swoich właścicieli. Jednakże kolejni właściciele mieszkają w pałacu na podzamczu, przebudowanym z domu mieszkalnego przez Stanisława Poniatowskiego a główny zamek popada w coraz większą ruinę. Ostatni właściciel baron Krzysztof Błażowski nie mieszka w pałacu a w niedalekiej Nowosiółce. W pałacu odbywają się czasami bale karnawałowe. Zaniedbywany pałac także popada w ruinę ale w 1862 roku odremontowuje go siostra Marcelina Darowska i tworzy w nim klasztor.
   Obecnie pałac należy do sióstr Niepokalanek natomiast zamek jest ruiną porośniętą trawami.