amek zbudowany został na wysokim wzniesieniu w 1367 roku przez króla Polski Kazimierza Wielkiego po przyłączeniu Rusi Halickiej do Polski. Był on siedzibą starosty.
  W późniejszych latach miasto jak i zamek bardzo często doświadczyło napadów ze strony ord tatarskich. Jeden z takich napadów w 1621 roku zakończył się zniszczeniem budowli. Została ona jednak wkrótce odbudowana (1627 rok) lecz tym razem była to już warownia murowana.
Zamek posiadał trzy bramy oraz pięć baszt i otoczony był wałem ziemnym oraz głęboką fosą. 
  Lustracja z 1627 roku podaje: - "Zamek: brama murowana, w tey sklep w którym xięgi ziemskie y grodzkie chowaią; na wierzchu szala albo izba, bez okien y pułapu, przy niey izdebka w klorey pisarze pisuią. Przy bramie komor 9, w których szlachta y miesczanie dla nieprzyiaciela rzeczy swe chowaią. Budowanie długie, w bok tego komor 9; hasz- teczka mała, do którey budowanie nowe; baszta murowana i mur do kościoła, w którym ołtarz rzezany z alabastru białego, w końcu baszta z drzewa; od rogu zamku do miasta na dół chodzenie pobite, ze 2 basztami; przekop od południa. Budowanie wszytko iako y baszty, wielkiey y prędkiey poprawy, bo barzo ruinam minantur potrzebuią. Omiata: działek spiżowych 2, mozdzerzów spiz. 2; ieden Napolski podstarości, pod dobrą myśl strzelaiąc, przesadził prochem, że sie spadać musiało; hakownic miało bydź 16, z których oddano tylko 4, piąta bez łoża; prochu baryła, łańcuch żelazny wiclgi."
  Pomimo takich umocnień zamek został jednak ponownie zdobyty tym razem przez wojska kozackie Bohdana Chmielnickiego. Do rąk polskich powrócił w 1658 roku lecz w dość kiepskim stanie. Od razu też przystąpiono do jego remontu, który zakończył się w 1661 roku kiedy to wzmocniono jeszcze jego obronność. Odnowione zostały stare wały a oprócz nich postawiono nowe mury a także nowe wały.
  A oto lustracja z tegoż roku: - "zastaliśmy przymurowanego muru łokci 179, zosobna szańcnowy przy bramie starcy darnowany m circumfcrentia łokci 175, drugi szańc nowy pod nową bramą incirciimferentia łokci 132; armaty y dział 20, moździerzów 2, hakownic 30, szmigownic 2, prochów w beczkach, granatów, kuł ognistych y inszych kuł do różny armaty, lontów y inszych potrzeb woiennych magnum numernm widzieliśmy. Postanawiamy lunary t i szafarzów, których będzie officium o wszytkich prowentach zawiadywać, disponować y szafowac. Percepta nie na co inszego obracane bydź maią, tylko pro sola munitionc ciritntis, na naprawę wałów, baszt, parkanów, sposobienie armaty, prochów, kuł y inszych potrzeb do obrony należących, czego dozór woyfowi nakazaliśmy. Kożdey ćwierci roku, aby na ratuszu przed urzędem liczbę czynili, a gdy rok przydzie przed Sstą. Giseria: wezwany gisernik opowiedział: że palą węgle w lasach JKM., a żelazo zaciągaią skąd inąd, bo rudy w Sstwie których iest 5, niewystarczą. Rzemieślnik robi kule, granaty, działa, kotły, czeladzi 6 trzeba; ulało się 6000 kuł przez 8 niedziel bez pułtoraset, które się do zamku obracaią. Gdy P. Ssta skończy fortecę, a miałby te gisserią exercore, aby od tego proventu płacił quartę do skarbu".
  Lecz w 1676 roku wojska tureckie i tatarskie zniszczyły miasto jak i zamek.
  Lustracja w 1767 roku tak opisuje stan zamku: -"zamek wkoło murem z basztami obwiedziony, te jedne przez rewolucye zdezelowane, drugie od starości porysowane; brama w murze bez żadnego zamknięcia; za nią po prawej ręce officyna z drzewa, facyata z herbem Pilawa; na rogu baszta czyli wieża ad praesens szlachecka ante skarbiec, porysowana, schody pogniły; koło muru kaplica, znacznej reperacyi potrzebująca, do tej archiva grodzkie i ziemskie przymurowane; na rogu od Dniestru baszta gdzie r/iiondum sądowe izby bywały; sklepy 3 murowane dobre i suche."
 Po pierwszym rozbiorze Polski Halicz znalazł się pod rządami Austrii i w 1796 rozpoczęto rozbiórkę zamku na polecenia austriackich władz.
  Do dzisiaj zachowały się tylko ruiny.