Grzymałów

    amek zbudowany został w XVII wieku przez rodzinę Ludzickich herbu Grzymała. Był to czteroskrzydłowy budynek mieszkalny powstały na planie kwadratu z czterema sześciobocznymi narożnymi basztami otoczony wałami i fosą. Wjazd prowadził od strony wschodniej przez most zwodzony. Baszta południowo - wschodnia przeznaczona była na zbrojownie, a w baszcie południowo - zachodniej znajdowała się zamkowa kaplica.
      Podczas wojen kozackich a także tureckich i tatarskich najazdów w latach 1651 i 1675 zamek uległ zniszczeniom.
      Następnymi właścicielami zamku od około 1715 roku była rodzina Sieniawskich. Adam Mikołaj Sieniawski herbu Leliwa odbudowuje i remontuje zamek a także wzmacnia jego obronność. 
      Po śmierci Sieniawskiego (był ostatnim z rodu) w 1726 roku córka jego Maria Zofia wychodzi za mąż w 1751 roku za wojewodę ruskiego Augusta Czartoryskiego i wnosi mu w posagu cały swój majątek (około 50 miast i 700 wsi).
      Następną właścicielką zamku jest córka Marii Zofii - Izabela Czartoryska żona hetmana Stanisława Lubomirskiego. W 1805 roku wybucha w mieście pożar, który także dotyka zamek. Spłonęły jego górne piętra. Zostaje on jednak szybko odremontowany. Likwidacji ulega zamkowa kaplica a uzyskane pomieszczenia przeznaczono na stajnie (parter) i kuchnie (piętro). W 1815 roku ulega zawaleniu sklepienie w tejże baszcie zabijając kilka osób ze służby.
       Śmierć Izabeli w 1816 roku spowodowała podział majątku. Grzymałów dostał się w ręce Konstancji Rzewuskiej z domu Lubomirskiej.
      Za ogromne długi jakie miała Konstancja cały majątek grzymałowski został zlicytowany. Miało to miejsce w 1825 roku a nowym właścicielem majątku został bankier wiedeński Leopold Eukan de Eukansberg. Jednakże w 1851 roku odsprzedaje wszystko Antymowi Nikorowiczowi. Ten postanawia przebudować założenie. Zburzono trzy skrzydła zamku i dwie wieże gdyż będące mocno zniszczone i bez dachu ich remont był nieopłacalny. Pozostawiono tylko skrzydło południowe z dwoma sześciokątnymi basztami po bokach a także postawiono okrągłą wieżę zegarową. Córka Nikorowicza Julia wychodząc za mąż za hrabiego Leonarda Pinińskiego wniosła w posagu zamek w Grzymałowie. Później zamek ten należał do syna Leonarda - Leona
      Przebywający w nim właściciele gromadzili dzieła sztuki i liczne pamiątki. Były tam stylowe meble, obrazy i portrety właścicieli pędzla Juliusza Kossaka, Tadeusza Ajdukiewicza, Wojciecha Kossaka, malarzy włoskich a także licząca ponad 5 tysięcy tomów biblioteka. Wokół pałacu założono duży park.
      Podczas pierwszej wojny światowej zamek został zniszczony i ograbiony lecz właściciele, rodzina Wolańskich zdołali go odbudować. Koniec remontu przypadł na 1927 rok.
      Wybuch drugiej wojny światowej to kolejne ograbienie zabytkowych zbiorów. Nie zniszczony zamek przetrwał do 1944 roku a po wojnie został rozebrany do fundamentów a uzyskany materiał budowlany wykorzystano przy budowie drogi do Trembowli.
       Obecnie z dawnego zamku pozostała tylko oficyna.