Dunajów

amek zbudowany został 1420 roku przez biskupa halickiego Jana Rzeszowskiego. Była to założona na planie kwadratu budowla obronna posiadająca dwukondygnacyjny budynek mieszkalny w kształcie litery"U". Zamek z trzech stron otoczony był wodą z sąsiadujących z nim stawów, których wielkość była znaczna. Dlatego też z tych stron mury zamkowe nie były zbyt grube i służyły bardziej jako zapora przed wezbranymi wiosennymi wodami, które mogłyby zalać zamkowy dziedziniec niż obrona od nieprzyjaciela. Poza tym szerokość stawów była tak duża, że nawet kule armatnie z armat ustawionych na brzegu nie dolatywały do murów. Jedyny wjazd do zamku prowadził od strony wschodniej i broniony był przez wał i fosę. Z tej też strony zamek stykał się z miasteczkiem a i ono umocnione był podwójną linią wałów i fos.
  W 1476 roku zamek wraz z miastem oblegany był przez Turków, którzy bezskutecznie atakowali warownię i w rezultacie musieli się wycofać.
  W zamku, po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 roku, za czasów austriackich internowana była przez kilka lat cała kapituła lwowska z arcybiskupem lwowskim Wacławem Sierakowskim. On też odremontował niszczejący do tej pory zamek a także wystawił nowy budynek z przeznaczeniem na mieszkanie dla więzionych księży. 
  W późniejszym czasie zamkiem opiekował się Witalis Przysiecki, który utrzymywał go w należytym porządku a także dbał o pozostawione w zamkowej bibliotece stare dokumenty. Zamek bowiem pomimo, że należał do arcybiskupstwa lwowskiego nie był zbyt często odwiedzany przez swoich właścicieli gdyż ci mieli bliżej wygodniejsze miejsce do spędzania wolnego czasu a mianowicie pałac w Obroszynie koło Gródka.