Brzeżany

  udowę zamku w 1554 roku zapoczątkował Mikołaj Sieniawski a prace trwały do drugiej połowy XVII wieku. Dlatego też widoczny jest styl późnorenesansowy i wczesnobarokowy.
   Podczas wojen kozackich kilkakrotnie oblegany nie zostaje jednak  zdobyty /1648, 1655, 1667/.
   W 1720 roku właścicielami zamku zostaje rodzina Czartoryskich. Po nich, jako posag przechodzi w ręce Lubomirskich i w końcu na ponad sto lat jest własnością rodziny Potockich.
    Zamek w Brzeżanach był jednym z najstarszych budowli na ziemiach ruskich. Powstał na planie pięcioboku. Trzykondygnacyjny budynek mieszkalny, w którym znajdowała się brama wjazdowa strzegły półkoliste basteje od strony południowej i północno - wschodniej. Elementem obronnym była także czworoboczna baszta od strony wschodniej. Oprócz głównego budynku pałacowego znajdowały się inne budynki mieszkalne, dwu- i trzykondygnacyjne tak postawione, że utworzyły obszerny wewnętrzny dziedziniec zdobiony krużgankami. W jego obrębie znalazł się kościół zamkowy przylegający do murów obronnych. W XVI wieku dobudowano do niego kaplicę grobową rodziny Sieniawskich.
   Wnętrza zamku były bogato zdobione. Drewniane stropy ozdabiały polichromie i złocenia, w pokojach stały marmurowe kominki a drzwi i okna ozdabiały portale. Aby uświadomić sobie jaki przepych panował na zamku przytoczę fragment opisu sufitów zamkowych :
  " ... jeden sufit ozdobiony był olbrzymim obrazem bitwy pod Żurawnem, drugi obrazem wiktorii wiedeńskiej, trzeci kasetowany i suto złocony, czwarty malowany w różne "osoby", piąty rzeźbiony dawał niejako wyobrażenie niebieskiego stropu, bo obsiany był złocistymi planetami, a pośrodku zwieszała się zeń na dół piramida "z osobami", szósty w dziesięciu kasetach ujmował sceny z wojny chocimskiej, siódmy wypełniony był portretami sławnych w historii mężów itd." ściany natomiast obite były "perskimi altembasami na złotym tle wzorzystych".
   Po pierwszym rozbiorze polski w 1772 roku Brzeżany przypadły Austrii i nadszedł koniec świetności zamku. Zlikwidowane zostały bastionowe fortyfikacje, obniżono pięcioboczną basztę i basteje a część zamku zamieniono na koszary. W XIX wieku znajdował się  w nim browar a całość była systematycznie ograbiana i dewastowana. Były jeszcze próby odrestaurowania kościoła i zamku ale ponowne zniszczenia w 1916 i 1917 roku a także późniejsze prace zabezpieczające nie przyniosły rezultatu.
  Podczas drugiej wojny światowej zamek zostaje zniszczony i do dzisiaj jest tylko ruiną. Zachowały się pałacowe mury, dolna część baszty i bastei oraz kościelne mury.