amek zbudowany został na wzgórzu w 1611 roku przez księcia Jerzego Wiśniowieckiego. Był to kwadratowy budynek mieszkalny posiadający w norożach cztery baszty. Skrzydła zachodnie i południowe były to dwukondygnacyjne budynki mieszkalne, posiadajace od strony dziedzińca kruzganki. Znajdowały się w nich dwie duże sale oraz 30 komnat. Brama wjazdowa była od strony południowej. Zamek otoczony był wałami a znajdujace się tam bagna i moczary mocno utrudniału swobodny do niego dostęp.
  W 1648 roku zamek został zdobyty przez wojska kozackie Bohdana Chmielnickiego. Również w roku następnym połaczone siły kozackie i  tatarskie oblegały zamek a zdobywszy go zabili wszystkich znajdujących się w nim ludzi.
  Podczas najazdów tatarskich czy tureckich (1672 i 1675) zamek był niszczony lecz później następowała jego odbudowa.
  Na zamku urodził się Michał Korybut Wiśniowiecki (31.07.1640) a także gościli na nim królowie Polski Władysław IV (1646),  Jan Kazimierz (1649) i Jan III Sobieski (1667).
  W XVIII wieku na zamku mieszkała żona księcia Radziwiłła "Panie Kochanku" z domu Rzewuska. Po jej śmierci zamek zaczyna chylić się ku upadkowi. W 1814 roku z zamku pozostały jeszcze mury, dwie bramy i baszty lecz ich dachy były zawalone, brakowało okien i drzwi a podłogi zgniły. 
  XIX wiek dla budowli to jej kres. Popadający w ruinę zamek zostaje częściowo rozebrany. Z uzyskanego materiału zbudowano dwór i budynki gospodarcze. Pozostaje tylko ośmioboczna baszta, brama wjazdowa, fragmenty murów obronnych .